本文へスキップ

在神戸ポーランド共和国名誉領事館です。                                                                                                   日本語

Telefon kontaktowy078-380-3157

〒650-0004 兵庫県神戸市中央区中山手通6-1-1 兵庫県神戸総合庁舎3階

ポーランドについてabout Poland

100 lat wzajemnego wsparcia dwóch przyjaznych narodów

院長写真


 Na rok 2019 przypadnie 100 rocznica nawiązania stosunków dyplomatycznych pomiędzy Japonią i Rzeczypospolitą Polską. Lecz czy ta niespotykana na skalę światową, piękna współpraca pomiędzy obydwoma krajami jest wystarczająco znana? Po wielkim trzęsieniu ziemi w Kobe w 1995 roku, na zaproszenie polskiego rządu, na wakacje do Polski przyjechały dzieci ucierpiałe podczas tego kataklizmu i dzięki gościnności Polaków rany w ich sercach mogły się zagoić. W podobny sposób Japonia otrzymała wsparcie ze strony Polski po Wielkim Trzęsieniu Ziemi i Tsunami w Tōhoku w 2011 r.
 Zaledwie rok po uzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. nawiązano stosunki dyplomatyczne z Japonią. Poprzedzone to było jednak ponad stuletnimi rozbiorami Polski, podczas których nazwa tego kraju całkowicie zniknęła z mapy świata.
 W tym czasie, zarówno podczas niezliczonych zrywów walki o niepodległość, jak i podczas Pierwszej Wojny Światowej i Rewolucji Rosyjskiej, wielu Polaków zostało zesłanych na Syberię. Skazani na los uchodźcy, pośród panującego chaosu wielu z nich straciło życie, tym samym osierocając dzieci, które od tej pory pozostawione były na pastwę niemiłosiernego zimna i głodu. Powołany na wskutek tej tragicznej sytuacji Polski Komitet Ratunkowy wystosował do krajów Europy i Ameryki szereg próśb o wsparcie i uratowanie polskich sierot z tej rozpaczliwej sytuacji.
 Jednakże żaden z krajów nie wyciągnął pomocnej ręki i jako ostatnią deskę ratunku wystosowano prośbę do Japonii. Rząd i Ministerstwo Spraw Zagranicznych Japonii odpowiedziało na wołanie o pomoc i w zaledwie 17 dni zorganizowano akcję ratunkową. W 1920 przyjęto do Tokio 375 dzieci, a dwa lata później 390 dzieci znalazło się w Osace. Wiele z nich było niedożywionych i chorych, głównie na dur brzuszny, jednakże dzięki żarliwej pomocy i opieki wszystkie z 765 dzieci odzyskało pełnię zdrowia i wróciło do Polski.
 Gdy wojsko Trzeciej Rzeszy rozpoczęło inwazję na Polskę podczas Drugiej Wojny Światowej, chcąc uciec przed prześladowaniami, Żydzi pochodzenia polskiego tłumnie zaczęli napływać do neutralnej Litwy. Tam, pracujący ówcześnie w Konsulacie Cesarstwa Japońskiego w Kownie, konsul Chiune Sugihara, bez zgody Japońskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i na własną odpowiedzialność, wypisywał tzw. „wizy życia”, czyli wizy tranzytowe do Japonii, ratując w ten sposób około 6 tysięcy osób.
 W Polsce znanym zwyczajem jest wręczanie kwiatów róży. Wręczając ten kwiat ukochanej osobie, małżonkowi lub rodzicom wyrażamy swoje uczucia miłości i wdzięczności. Gdy w Polsce gościły dzieci ucierpiałe podczas trzęsienia ziemi w Kobe, w ich przyjęciu pożegnalnym wzięły także udział cztery osoby, które niegdyś były sierotami syberyjskimi. Na koniec przyjęcia wręczyły one japońskim dzieciom po jednym kwiecie róży. Tym jednym kwiatem chcieli wyrazić uczucie wdzięczności, towarzyszące im przez ostatnie 75 lat ich życia.
 Liceum Harima, w którym pracuję, wraz z Liceum Sióstr Nazaretanek nawiązało współpracę szkół siostrzanych, dzięki której co dwa lata uczennice obydwu szkół mają okazję się spotkać i pogłębić przyjaźń. W obecnych czasach, wychodząc naprzeciw globalizacji społeczeństwa, następuje także reforma edukacji. Oczywiście ważne są zdolności myślenia, wyrażania własnej opinii i ekspresji w języku angielskim, ale czy nie ważniejsza jest tolerancja, empatia i zdolność zrozumienia drugiej osoby? Sądzę, że tego właśnie uczy nas historia wspólnych relacji między Polską i Japonią.


                                                     Konsulat Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Kobe
                          Konsul Honorowy      Masahiko Suruga



Konsulat Honorowy Rzeczpospolitej Polskiej w Kobe



Hyogo-ken Shigakkaikannai
Hyogo-ken Kobe-shi Chuo-ku Kitanagasa 4chome 3ban 13go
650-0012